Waarom verdwenen de ooit zo populaire papieren rietjes? Een terugblik op de comebackgeschiedenis van PLA-rietjes.

Er werd ooit een verbod op plastic ingevoerd. Plastic rietjes verdwenen razendsnel van de markt, terwijl papieren rietjes binnen een extreem korte tijd gangbaar werden.

De rietjes in de melktheewinkels zijn allemaal vervangen door papieren rietjes en de marktsituatie voor papieren rietjes is veelbelovend.

Dit punt moet even aangestipt worden. De smaak en kwaliteit van papieren rietjes zijn zo slecht vergeleken met plastic rietjes, en zelfs het drankje ruikt naar papierpasta. Maar een paar jaar later komen plastic rietjes weer terug in ons beeld. Hebben we het gebruik van traditioneel plastic niet al beperkt?

Als u goed kijkt, ziet u op de verpakking van het rietje de volgende tekst staan: PLA is afbreekbaar.

Wat is hier aan de hand?

Laten we eerst eens kijken naar het probleem met het papieren rietje zelf. Het oppervlak van het papieren rietje lijkt erg milieuvriendelijk, maar in werkelijkheid wordt de lijm gebruikt om te verbinden en speelt het een belangrijke rol bij de vormgeving. We zijn dus nog niet losgekomen van het gebied van polymeermaterialen.

Helaas varieert de kwaliteit van de lijm die fabrikanten van papieren rietjes gebruiken sterk. Veel van deze lijmen voldoen niet aan de milieueisen, maar ook niet aan de eisen voor hoge temperatuurbestendigheid en oplosbaarheid. Tijdens het gebruik komen er giftige stoffen vrij, zoals PFAS (geperfluoreerde en polyfluoralkylverbindingen).

Polymelkzuur (PLA) is een biologisch afbreekbaar materiaal dat wordt gemaakt door zetmeelgrondstoffen te winnen uit hernieuwbare plantaardige bronnen, zoals maïs.

De oorsprong van afbreekbare materialen

Al in 1932 gebruikte DuPont, het Amerikaanse bedrijf dat nylon had uitgevonden, melkzuur als grondstof voor de synthese van polymelkzuur met een hoog moleculair gewicht.

Sinds de jaren zestig wordt polymelkzuur vanwege de uitstekende biocompatibiliteit op grote schaal gebruikt in medische materialen, zoals hechtingen, materialen ter ondersteuning van weefselregeneratie en mechanismematerialen voor systemen voor langzame afgifte van geneesmiddelen.

In 1980 werd het probleem van plastic afval steeds groter. Microbiologisch afbreekbare kunststoffen trokken geleidelijk de aandacht en zo werd polymelkzuur een wereldwijd gewild materiaal.

Hoe wordt PLA afgebroken?

PLA kan na gebruik volledig worden afgebroken door micro-organismen in de natuur, waarbij uiteindelijk koolstofdioxide en water vrijkomen, zonder het milieu te vervuilen. Het staat bekend als een milieuvriendelijk materiaal.

Daarentegen is de meest voorkomende verwerkingsmethode voor gewoon plastic verbranding. Hierbij komen grote hoeveelheden broeikasgassen vrij en worden deze in de lucht geloosd.

De koolstofdioxide die vrijkomt bij de afbraak van polymelkzuurplastic in de bodem, kan direct in het organische materiaal in de bodem terechtkomen of door planten worden opgenomen. De koolstofdioxide komt niet in de lucht terecht en veroorzaakt dus geen broeikaseffect.

Hoe verwerk je PLA-materiaal?

De eerste stap is dat de grondstof van PLA zetmeel is. Om zetmeel te verkrijgen, moet het uit planten worden gewonnen. Dus worden de schilgewassen zoals maïs geplet, wordt er zetmeel uit gewonnen en vervolgens wordt het zetmeel verwerkt tot ongeraffineerde glucose.

De tweede stap is fermentatie. Het fermentatieproces is vergelijkbaar met de productie van bier of alcohol. Door glucose te fermenteren, wordt het omgezet in melkzuur, vergelijkbaar met het zuur dat aan voedsel wordt toegevoegd en in menselijk spierweefsel wordt gebruikt.

De derde stap is het verkrijgen van tussenproducten door melkzuurmonomeren om te zetten in tussenproducten (watergereduceerd melkzuur en lactide) via een speciale concentratiemethode.

De vierde stap is polymerisatie. Na vacuümzuivering van het lactidemonomeer wordt de ringopenende actie op een oplosmiddelvrije manier voltooid om de polymerisatie van het monomeer te bewerkstelligen.

De vijfde stap is polymeermodificatie. Door de verschillende molecuulgewichten en kristalliniteit van polymeren variëren de eigenschappen van het materiaal sterk. Daarom zal PLA op verschillende manieren worden gemodificeerd, afhankelijk van de toepassing.

Hoewel de afbraaksnelheid van afbreekbare kunststofproducten in de natuurlijke omgeving erg langzaam is, zijn er bepaalde externe omgevingsomstandigheden nodig om de afbraaksnelheid te versnellen.

Bijvoorbeeld, onder de omstandigheden van industriële compostering is het doorgaans vereist dat de temperatuur boven de 55 graden Celsius ligt, dat er veel zuurstof aanwezig is en dat het vochtpercentage circa 60% bedraagt. Daarnaast duurt het voldoende lang, ongeveer één tot twee maanden, voordat volledige afbraak heeft plaatsgevonden.

Vergeleken met de zelfbedrog van papieren rietjes zijn PLA-rietjes veel realistischer.

Het voldoet niet alleen aan de eisen van de consument ten aanzien van de smaak en textuur van dranken, maar het is ook een niet-giftig, onschadelijk en afbreekbaar materiaal.

De ketenleider is van mening dat milieuvriendelijke producten, die rekening houden met de gevoelens van de consument en die kunnen voldoen aan de eisen van de marktomgeving, goede producten zijn.